Masz pytania?
  • Napisz do nas Jesteśmy na Facebooku!
  • Logowanie
    Przypomnij hasło
  • Rejestracja

Mieszanie i podgrzewanie składników kosmetycznych

Ocena (0 / 5,00)
Mieszanie i podgrzewanie (łaźnia wodna, termometr, moździerz)
 
Mieszanie to jeden z najważniejszych procesów niezbędnych do wytwarzania większości form kosmetycznych. Polega na uzyskaniu jednorodnego pod względem stężenia, gęstości, konsystencji i temperatury układu. W przypadku układów wieloskładnikowych mieszanie można prowadzić kilkuetapowo, rozpoczynając od połączenia rozpuszczalnika z substancją, która w danym układzie występuje w najwyższym stężeniu. Następnie, po uzyskaniu jednorodnej mieszaniny do układu należy dodać kolejny surowiec. Należy pamiętać, że formy kosmetyczne oparte na środkach powierzchniowo czynnych bardzo łatwo ulegają spienieniu. Dlatego też intensywność mieszania w przypadku roztworów SPC, toników, czy hydrożeli powinna być umiarkowana. Dzieki temu do układu nie zostaną wtłaczane pęcherzyki powietrza.
 
W przypadku tworzenia emulsji intensywność mieszania zależy od rodzaju emulsji. Emulsje W/O (woda w oleju) wymagają bardzo intensywnego wymieszania obu, wcześniej połączonych faz na etapie homogenizacji natomiast emusje O/W (olej w wodzie) przy dobrze dobranym emulgatorze i składnikach tworzą się dość łatwo. Wymagane jest jednostajne, niezbyt szybkie mieszanie składników podgrzanych do ok. 70-80°C faz (fazy wodnej i olejowej). Proces taki nazywa się emulgowaniem.
 
Niektóre trudno rozpuszczalne lub zbrylone ciała stałe, przed wymieszaniem warto rozetrzeć w moździerzu. Jest to naczynie z tłuczkiem służące do ręcznego rozdrabniania i ucierania różnorodnych substancji. Najczęściej jest wykonany z porcelany, kamienia lub metalu i ma kształt płytkiej misy z lekko podwyższonymi brzegami. 
 
(zdjęcie moździerz)
 
Otrzymanie jednorodnego, wymieszanego układu niejednokrotnie jest uzależnione od łatwości rozpuszczania się substancji w nośniku głównym (rozpuszczalniku). Niekiedy proces ten można przyspieszyć poprzez podniesienie temperatury układu (np. rozpuszczanie w wodzie jonowych SPC lub łączenie stałych składników tłuszczowych). Proces ten należy prowadzić stosując tzw. łaźnię wodną. Łaźnia wodna jest naczyniem wypełnionym wodą, pośredniczącym w ogrzewaniu lub chłodzeniu naczyń laboratoryjnych (np. zelwek), wraz z ich zawartością. Najprostszym przykładem łaźni wodnej jest garnek z wodą postawiony na kuchence elektrycznej lub gazowej. Proces topienia czekolady w szklanej miseczce, zanurzonej w gorącej wodzie jest klasycznym przykładem wykorzystania łaźni wodnej.
 
(zdjęcie łaźni wodnej)
 
Do pomiaru temperatury układu, ze względu na duży zakres temperaturowy, i konieczność umieszczania termometrów w naczyniach najlepiej posłużyć się termometrem z sondą o szerokim zakresi temperatury np. termometr elektroniczny z sondą z zakresem pomiaru min. 0-100 st.C.
 
(zdjęcie termometru)
 
Pomóż podjąć decyzję innym - oceń i skomentuj